Three Days in Büyükada Part 3: Waking Up by the Sea (eng-tr)

This is the last part of my Büyükada series, and I think it is also my favorite part. In the first post, I shared our ferry trip from Istanbul to Büyükada. In the second part, I showed you the center of the island, the little streets, our tea break and our first hours there. Now I want to show you the place where we stayed. For me, this was the most beautiful part of the whole trip.

Bu, Büyükada serimin son yazısı ve sanırım benim de en sevdiğim bölüm bu. İlk yazıda İstanbul’dan Büyükada’ya vapur yolculuğumuzu paylaşmıştım. İkinci bölümde adanın merkezini, küçük sokaklarını, çay molamızı ve adadaki ilk saatlerimizi göstermiştim. Şimdi ise kaldığımız yeri göstermek istiyorum. Bence bütün gezinin en güzel kısmı burasıydı.

When we first entered the house and saw the view, we were very happy. The sea was right in front of us. There were small boats on the water, green trees around the house and a small terrace where we could sit for hours. Even now, almost two weeks later, I still look at these photos. Sometimes I cannot believe how peaceful those moments were.

Eve ilk girdiğimizde ve manzarayı gördüğümüzde çok mutlu olduk. Deniz hemen önümüzdeydi. Suyun üzerinde küçük tekneler, evin çevresinde yeşil ağaçlar ve saatlerce oturabileceğimiz küçük bir teras vardı. Şimdi bile, üzerinden neredeyse iki hafta geçmesine rağmen bu fotoğraflara bakıyorum. Bazen o anların ne kadar huzurlu olduğuna hâlâ inanamıyorum.

The best thing about staying in a house instead of a hotel was having our own little routine. We did not need to wake up early. We did not have breakfast hours. We could sleep as long as we wanted, wake up slowly and prepare our food when we were ready. This simple freedom made the trip much more relaxing.

Otelde kalmak yerine bir evde kalmanın en güzel tarafı kendi küçük düzenimizi kurabilmekti. Erken kalkmak zorunda değildik. Kahvaltı saatimiz yoktu. İstediğimiz kadar uyuyor, yavaş yavaş uyanıyor ve hazır olduğumuzda yemeğimizi hazırlıyorduk. Bu küçük özgürlük tatili çok daha dinlendirici yaptı.

We brought many of our breakfast ingredients with us. In the morning, we prepared eggs, tomatoes, cucumbers, olives, cheese and bread. Of course, there was also tea. A Turkish breakfast without tea feels incomplete to me. We usually had a late breakfast around noon, so it was almost like brunch. We tried to eat only two main meals during the day.

Kahvaltılık malzemelerimizin çoğunu yanımızda getirmiştik. Sabahları yumurta, domates, salatalık, zeytin, peynir ve ekmek hazırlıyorduk. Tabii ki çay da vardı. Bana göre çaysız Türk kahvaltısı biraz eksik kalıyor. Kahvaltımızı genelde öğlene doğru yaptığımız için aslında brunch gibi oluyordu. Gün içinde de iki ana öğün yemeye çalışıyorduk.

Preparing breakfast was also part of the fun. Normally cooking can sometimes feel like work, but there it felt different. We had time. Nobody was rushing. We talked while preparing the table, made tea and then sat in front of that beautiful sea view. Sometimes breakfast preparation took almost an hour, but we did not care at all.

Kahvaltıyı hazırlamak bile eğlencenin bir parçasıydı. Normalde yemek hazırlamak bazen iş gibi gelebilir ama orada farklıydı. Zamanımız vardı. Kimsenin acelesi yoktu. Masayı hazırlarken sohbet ediyor, çayımızı yapıyor ve sonra o güzel deniz manzarasının karşısına oturuyorduk. Bazen kahvaltıyı hazırlamak neredeyse bir saat sürüyordu ama hiç umursamıyorduk.

And then we stayed at that table for a long time. We ate slowly, drank tea and talked about many things. Sometimes we were quiet and just watched the sea. Small boats were moving, birds were flying and the sound of the water was always there. It was one of those moments when you do not really need anything else.

Sonra o masada uzun süre oturuyorduk. Yavaş yavaş yemek yiyor, çay içiyor ve birçok şey konuşuyorduk. Bazen de sessizce oturup sadece denizi izliyorduk. Küçük tekneler geçiyor, kuşlar uçuyor ve denizin sesi hep yanımızda oluyordu. Başka hiçbir şeye ihtiyaç duymadığınız anlardan biriydi.

One of my favorite moments was drinking tea while watching the sunset. The colors slowly changed from blue to soft pink and orange. The sea became quieter and the boats looked different under the evening light. I remember looking at this view and feeling very thankful. Some moments are simple, but they stay in your memory for a long time.

En sevdiğim anlardan biri gün batımını izlerken çay içmekti. Gökyüzünün rengi yavaş yavaş maviden yumuşak pembe ve turuncu tonlarına dönüyordu. Deniz daha sakin görünüyordu ve tekneler akşam ışığında bambaşka oluyordu. O manzaraya bakıp çok şükrettiğimi hatırlıyorum. Bazı anlar çok basit ama hafızada uzun süre kalıyor.

During the day, we sometimes sat outside with coffee or another drink. The house had different little places where you could sit and enjoy the sea. There was also a cat around the house, which made the place even sweeter. I think cats always make a place feel more peaceful.

Gün içinde bazen dışarıda kahve ya da başka bir içecekle oturuyorduk. Evin denizi izleyebileceğimiz farklı küçük alanları vardı. Evin çevresinde bir de kedi vardı ve bu da ortamı daha tatlı yapıyordu. Bence kediler bir yeri her zaman biraz daha huzurlu hale getiriyor.

In the evenings, our plan was very simple. We ate dinner around eight or nine and then watched a movie. During this trip, we watched two films. One was The Help. The other was a Taiwanese movie whose name I unfortunately cannot remember now. I remember that it was a very good and award winning film. Both movies were very different, but we enjoyed them a lot.

Akşamları planımız çok basitti. Sekiz dokuz gibi akşam yemeğimizi yiyip sonra film izliyorduk. Bu tatilde iki film izledik. Biri The Help filmiydi. Diğeri ise adını şu an maalesef hatırlayamadığım bir Tayvan filmiydi. Çok güzel ve ödüllü bir film olduğunu hatırlıyorum. İki film birbirinden çok farklıydı ama ikisini de çok beğendik.

Watching good movies at night was actually my friend’s idea. I really liked it. Normally when we travel, we always think we have to go outside and do something all the time. But sometimes staying inside, having tea and watching a good movie with a friend can be just as special.

Akşamları güzel filmler izlemek aslında arkadaşımın fikriydi. Ben de çok sevdim. Normalde seyahat ederken sürekli dışarı çıkmamız ve bir şeyler yapmamız gerekiyormuş gibi düşünüyoruz. Ama bazen evde kalmak, çay içmek ve bir arkadaşla güzel bir film izlemek de en az dışarı çıkmak kadar özel olabiliyor.

On our last day, leaving was not easy. We packed our bags and started walking back toward the center of Büyükada. The road was beautiful but also a little difficult because of the hill. There were so many trees and green areas around us that even the walk felt like part of the holiday.

Son gün ayrılmak kolay olmadı. Çantalarımızı hazırlayıp tekrar Büyükada’nın merkezine doğru yürümeye başladık. Yol çok güzeldi ama yokuş olduğu için biraz da zordu. Çevremizde o kadar çok ağaç ve yeşillik vardı ki bu yürüyüş bile tatilin bir parçası gibi hissettirdi.

Before leaving the island, we wanted to enjoy a little more time there. First, we stopped at a hotel and had coffee. The garden was quiet and beautiful. Then we went down to the center and had another coffee before continuing our journey home. I think we were trying to delay our goodbye to the island a little.

Adadan ayrılmadan önce orada biraz daha vakit geçirmek istedik. Önce bir otelde durup kahve içtik. Bahçesi çok sakin ve güzeldi. Daha sonra merkeze indik ve eve dönüş yolculuğumuza başlamadan önce bir kahve daha içtik. Sanırım Büyükada’ya vedamızı biraz geciktirmeye çalışıyorduk.

Three days may sound short, but sometimes a short trip can give you many memories. I still remember our long breakfasts, the tea, the sunset, the sea, the small boats, the movies and our conversations. More than the places we visited, I think I will remember how peaceful I felt there.

Üç gün kulağa kısa gelebilir ama bazen kısa bir tatil bile insana birçok anı bırakabiliyor. Uzun kahvaltılarımızı, çayı, gün batımını, denizi, küçük tekneleri, izlediğimiz filmleri ve sohbetlerimizi hâlâ hatırlıyorum. Gördüğümüz yerlerden çok, sanırım orada ne kadar huzurlu hissettiğimi hatırlayacağım.

This trip also reminded me how important good friendships are. Going somewhere beautiful is wonderful, but sharing that place with someone you enjoy spending time with makes it even better. You can cook together, talk for hours, watch movies, walk, drink coffee and sometimes simply sit quietly.

Bu tatil bana güzel arkadaşlıkların ne kadar önemli olduğunu da tekrar hatırlattı. Güzel bir yere gitmek harika ama o yeri birlikte vakit geçirmekten keyif aldığınız biriyle paylaşmak her şeyi daha da güzel yapıyor. Birlikte yemek hazırlayabilir, saatlerce sohbet edebilir, film izleyebilir, yürüyebilir, kahve içebilir ve bazen sadece sessizce oturabilirsiniz.

If I have the chance, I will definitely stay in Büyükada again. Maybe I will return to the same place, or maybe I will discover another part of the island. But I know one thing. Next time, I would like to stay longer. Three days were beautiful, but they were not enough.

Fırsatım olursa kesinlikle Büyükada’da tekrar kalacağım. Belki yine aynı yerde kalırım, belki adanın başka bir bölümünü keşfederim. Ama bir şeyi biliyorum. Bir dahaki sefere biraz daha uzun kalmak isterim. Üç gün çok güzeldi ama yetmedi.

And with this view, my three part Büyükada series comes to an end. Looking back at these photos still makes me happy. I feel lucky that I could see such a beautiful place, spend time with a good friend and collect memories that I will probably remember for many years.

Ve bu manzarayla birlikte üç bölümlük Büyükada serim de sona geliyor. Bu fotoğraflara baktığımda hâlâ mutlu oluyorum. Böyle güzel bir yer görebildiğim, güzel bir arkadaşımla vakit geçirebildiğim ve uzun yıllar hatırlayacağım anılar biriktirebildiğim için kendimi şanslı hissediyorum.

See you on another trip.

Başka bir yolculukta görüşmek üzere.